Puszcza Borecka

Puszcza Borecka leży w północno-wschodniej części Polski, na obrzeżach Pojezierza Ełckiego, w granicach Pojezierza Mazurskiego. Swoją nazwę puszcza zawdzięcza pobliskiej miejscowości Borki. Na terenie Puszczy Boreckiej budowano pierwsze ludzkie osady mniej więcej w czasach Jaćwingów i Prusów.

Puszcza Borecka swoje aktualne granice zyskała około XVII wieku. W tym czasie wymieniono pierwotny drzewostan złożony z wielu gatunków, a tereny puszczy zostały zdominowane przez monokultury świerkowe. Niestety na przełomie XVIII i XIX wieku Puszczę Borecką zaatakowała plaga brudnicy mniszki i większość drzew uległa zniszczeniu. Dzisiejszy wygląd Puszczy Boreckiej jest efektem samoodnawiania się ekosystemów wskutek tych wydarzeń. Współcześnie Puszcza Borecka to obszar równy 230 km2. Większość terenów porastają lasy – grądy w centralnej i zachodniej części oraz bory na południu i na wschodzie. Wzdłuż cieków wodnych widać wąskie pasy łęgowe, a przy jeziorze Pilwąg, Łaźno i Szkwałk Wielki rosną olsy. Wszystkie lasy Puszczy Boreckiej są wysokopienne, z bogatym poszyciem i runem.

Puszcza Borecka jest też znana ze swoich rozległych torfowisk, licznych źródlisk i jezior polodowcowych. Do największych jezior zalicza się Łaźno, Szkwałk Wielki, Litygajno oraz Pilwąg. Łaźno ma powierzchnię ponad 562 hektarów, a najmniejsze z tych jezior, Pilwąg, zajmuje obszar ponad 135 ha. W Puszczy Boreckiej jest również rozbudowana sieć rzeczna, a największą z rzek jest Czarna Struga. Puszcza Borecka zajmuje wysokie wzgórza: Górę Lipową (ponad 223 metry wysokości), Górę Gęsią (205,4 m) i Diablą Górę (200 metrów).

Jako że Puszcza Borecka może się pochwalić szczególnie cenną przyrodą, niektóre jej fragmenty objęto ochroną rezerwatową. Rezerwat Borki to lasy zajmujące 232 hektary, o wielopiętrowych drzewostanach liczących sobie ponad 100 lat. Wśród gatunków drzew dominują świerki, graby, dęby, jesiony i lipy. Rezerwat Mazury to obszar wodno-leśny, na terenie którego żyją rzadkie gatunki ptaków wodnych. Rezerwat Lipowy Jar zajmuje obszar wokół jeziora Pilwąg, a rezerwat Wyspa Lipowa to ostoja cennej flory i obszar gniazdowania ptaków wodnych. Na terenie Puszczy Boreckiej żyją też lisy, jenoty, borsuki, kuny, tchórze, piżmaki, rysie i wilki, ale największą popularnością wśród turystów bez wątpienia cieszy się żyjący na wolności żubr, którego można oglądać z platformy widokowej.